i've transferred! find my blog at Malaya Designs ^_^

Monday, June 04, 2007

weak

di ako mabubuhay ng walang magaakay sa akin. di ako mabubuhay ng walang lalaki sa buhay ko... hahahaha! joke lang... feeling ko talaga ang frail ko as a person. onting ihip lang matutumba na ako. ngayon nga, pakiramdam ko di na ako makakatayo ulit kung di lang dahil sa mga nakausap ko kanina. siyempre iba't iba ang reaction nila about my sudden change in academic status. pakshet... hahaha! pero lahat naman nakatulong sa pagmaintain ng aking sanity... (thanks talaga sa inyo!)

ok na naman status ko ngayon. good standing nanaman ako... labo nga eh. i almost got dismissed pero good standing pa rin nakasulat sa form5a ko... ay di pala, graduating ang status ko... kamusta naman ^_^ yey... pero siyempre may mga problema pa ring natitira for tomorrow... hay... (suicidal mode kanina... muntik nakong tumigil sa gitna ng kalye para magpasagasa hahaha! pero siyempre walang kotse)

you can't expect me to be totally happy all the time. may mga down moments din ako, like today. may karapatan naman akong maging malungkot diba?

kapag masaya, tinotodo ko ang saya. squeeze all the happiness out of the situation hangga't pwede, tsaka na problemahin ang mourning period immediatelly after. it's a vicious cycle but it's an alternative source of energy. and energy is rare these days... especially after realizing that there's this chance na everything i've been doing in the past 4 years might just end up as waste. nakakadrain yun ng mas mabilis kesa sa normal. kailangan nga lang tiisin kapag nasa down mode ako kasi when i'm down, i really am down.

manic-depressive nga ako noh? hahaha! excited nako magfirst sem para maramdaman ko nanaman na buhay pa ako... waaa... yun lang...

~

for the first time in laya history, dismissed ang status ni laya ng kalahating araw. yey...
i hate phychem!!!! pakshet! pakshet! bakit kailangan maging bobo ako sa phychem?!?! waaaa... pwede bang wag na lang ako magphychem?!?! waaaaaaaaaaaa!!!!!!!!!

hay...

ayan ok nako ^_^

Saturday, June 02, 2007

futuristic

let go of the past and move on to the future. yan ang advice ko sa sarili ko. at sisiguraduhin kong magagawa ko yan! kalimutan na ang nakaraan at magsimula ng malinis at walang bahid ng kapaitan. no grudges, no games, no non-sense. this is my last year as an undergrad. kahit ano pang mangyari, kahit di pa ako pumasa sa letseng removals na yun, huling sem ko na talaga ko. hindi ko na hahayaan ang sarili kong mawala sa landas na pinili kong tahakin. no more bullshit ^_^ yey! gusto ko nang gumraduate, seriously. i'm through procrastinating... or at least i want to stop the habit.

the first step to fixing a problem is to acknowledge the problem. so here's my problem: i'm a procrastinator. i put off everything til the last minute, i don't take things seriously and i'd take any opportunity just to delay finishing what i need to do. and i'm changing... i want to be a new person. i need to be a new person.

here are my plans: i will have a planner containing what i need to accomplish. pati pera ko imomonitor ko na rin para matrack ko kung madami nako masyadong gastusin. sisimulan ko nang kumilos ng parang responsableng tao na talaga ako. i need to prepare for the bigger things waiting for me when i finally leave my sanctuary... i really need to learn how to stand on my own two feet. gawd... i need to grow up...

Thursday, May 31, 2007

defensive

paano mo malalaman na nag-"move on" ka na? when is it over?

ewan... basta alam ko lang. i've stopped doing things because of him (past ito ha). i've stopped using him as an excuse for doing what i've been doing. i've stopped being desperate for attention and stopped rubbing it on his face whenever i feel that somebody has given me the attention that i really really wish he has given me. it used to be all about him... pero ngayon, naging excuse ko na lang siya...

i used to believe that i need a guy in order for me to forget. rebound lang... pero hindi rin... sariling pakana to. hindi ko pinilit na pumasok siya sa buhay ko. hindi ko pinilit na magustuhan ko siya. hindi ko kasalanang malambing talaga siya.

gusto kong isiping panakip butas lang siya... pero wala namang butas na tatakpan...

parang mas madali sa akin kung panakip-butas ko lang siya. hindi siya ang primary object, secondary lang. pero wala eh... shet... lahat ng un ginawa ko kahit hindi naman kailangan... kasi di ko naman kailangan to gawin para makapagmove on na ako... kasi i've moved on na nga diba...

sheeeeet!!! defensive na kung defensive pero di naman ako ang unang lumapit eh... at di naman ako ang nagiinitiate ng conversations... siya ang manunukso, hindi ako... maniwala kayo... siya ang malandi hindi akoooooo... hay...

tao lang ako na nabubulag... bakit kasi nagmove on na ako... yan tuloy, wala na akong excuse... or at least sa simula may excuse pa ako... hahaha! hay... pero dahil naglalaro lang kami (or was it just him who was playing with me?) di naman ako nasaktan... nalungkot lang... so i guess it's still healthy ^_^

should i do this more often? nah... safe man magsend out ng blurry signals, mas masaya lang talaga kung sigurado kang di na kayo magkikita ulit ever... bwahahahaha!!!

bawal nga lang pag-usapan... or kahit gaano ka hinang hint about it... kasi maiiyak nanaman ako...

(for the record... kung laro nga yun... talo ako... shet)

plans

narealize ko na ang pagnanais kong kumuha ng ikalawang degree na clothing tech ay para lang iwasan ang inevitable future ko as a chemist. so magiging chemist talaga ako... asa nga lang na tatanggapin ako para magmasters noh... narealize ko lang naman na walang sense magtrabaho sa research kung hindi ka magmamasterals... eh san niyo naman ako pupulutin...

that's why i always say na magaaral ako ng clothing tech kasi feeling ko wala akong future sa chem... pero still... tinadhana akong maging chemist kaya magtitiyaga at magsisipag na lang ako... hay...

i'm so sleepy na talaga... my gosh... pero i still have my written report. gawd i have to finish it na talaga kasi we have a lakad pa tomorrow... so i will get my clearance na lang on friday

hahaha! nababaliw nanaman ako

~

malambing lang talaga ang ibang lalaki... di na nila kasalanan kung kumagat ka. it's not as if i was looking forward to a long happy life with him, pero di ko lang talaga maiwasang maging malungkot. siguro dapat lang talagang tanggapin na kung ang simpleng pagkamatay ng daga ay iniiyakan ko, paano pa kaya ito? --_--'