haynakuuuuu... bakit pa kasi ako nag-fezbuk. sabi ko nga kasi isa lang siyang napakasosyal na kuleksyon ng mga laro. ang fezbuk ay mapanukso. imbez na mag-aral ako, naglalaro lang ako ng mapya warz at friends for sale. hay... mali! mali talaga...
kung may fezbuk ka, sure add mo ako. haha matutuwa ako.
kung wala kang fezbuk, ay wag na. mabubuhay ka na hindi nagfefezbuk.
peer pressure talaga eh >_<
hindi naman masyadong peer pressure. particular people lang talaga na ayaw mag-online sa ym kaya kailangan i-chat pa sa fezbuk na hindi naman kagandahan ang chat application. hmph. oo na, iyo nang lahat. kulang na lang ng fezbuk ay blog.
i don't regret opening an account at facebook. it's actually fun. juvenile. high school-ish. it's soooo me. i'm so happy kasi. it's fun to be reconnected to friends that i haven't talked to for a while. it's an easy way to get chizmax. it's a way to kill boredom. wag lang masobrahan. ok? wag sosobra. kaya for now on, no more mafia wars and no more FFS. ok? buti na lang yun lang ang luho ko. ayoko naaaaa.... kailangan ng disiplina. di pako marunong mag-drawing. drawing muna, tsaka na mafia wars ~_^
~
nagulat ang mga taong nagfriendster ako. napilitan. it's an effective way to communicate. chismis. di ko masyadong sense yung sense ng friendster pero ayus talaga siyang pang-promote ng stuff. thank you bulletin board. natuwa rin ako sa multiply. una, may blog siya. pangalawa, pwede mag cross post! yey! at matino rin ang pang upload niya ng pictures. prob ko naman sa multiply, umaalis na ang mga tao at nagmimigrate na sa fezbuk. kaya ngayon, ako'y nasa fezbuk na rin. pero hinding hindi ko iiwan ang multiply. kasi masaya magblog. alam niyo naman na walang gustong kumausap sa akin kaya kakausapin ko na lang sarili ko. haha
ang pop ko talaga XD oh hindeeee.... non-conformist ako... oo! non-conformist ako... please maniwala kayo. nagkataon lang na ginagawa ko ang mga ginagawa ng nakararami... hay... sinong binobola ko... i'm just like everyone. there's no such thing as unique :p
meh ganun? haha
Saturday, September 19, 2009
Wednesday, September 16, 2009
Tuesday, September 15, 2009
cash
wala nakong pera. serioso. nasa harap nako ng counter ng mcdo at ready na umorder ng chicken nuggets meal na mga 100 lang naman. pagtingin ko sa pitaka ko, mga bente na lang ang laman. nagulat ako. ano ba ginagawa ko sa nakaraang mga araw at nauubos ang laman ng wallet ko? nagcocommute ako. grabe, posible palang maubos ang pera dahil sa pagcommute at pagkain.
hay.. tinatamad nakong maghanap ng trabahong hindi ko gusto. medyo obvious naman kung anong gusto ko maging paglaki ko (kahit malaki na ako). at para makamit ko yun kailangan ko ng pera. seriosong datung. at naiinis ako na ngayon ko lang natututunan ang importansya ng pagkakaroon ng pera. lagi ko kasing iniisip noon na makamundong bagay lang yan. wala naman akong ginagastos na hindi ko kailangan kaya najujustify ko ang pag-gastos. pero nasa mundo tayo at kailangan ng makamundong bagay upang mapanatili ang ating pagiging tao. ayokong maging abo. wag pa. wag muna. di pa ako marunong mag-drawing ng tao na may damit. bigyan mo muna ako ng tatlong taon para makapag-aral ulit. gusto kong lumago bilang tao. pero kailangan ng pera. bakit ba kailangan pa ng pera?
sino ba nag-imbento ng capitalismo? ha? lahat naman tayo may kani-kaniyang kagalingan. kung lahat lang sana tayo pantay pantay, walang magnanakaw. oo na, kakaiba na ako. baliw kasi ako. inaantok lang ako. at nalulungkot pa rin dahil hindi perpekto ang mundo. ahuhuhu... pag ako nabigyan ng pagkakataong lumipat ng planeta, gusto ko ako ang magiging presidente para walang kurakot dahil walang kukurakutin. walang pera sa aking bagong planeta. lahat ng resources ay paghahati-hatian ng lahat ng pantay pantay. lahat ng tao may kani-kaniyang gawain, depende sa kaniyang kagalingan. kapag may pagkain, lahat makakakain. kapag may kakulangan sa tubig, lahat hindi maliligo. ito ay magiging perpektong mundo. lahat ng tao mayaman, dahil walang taong mahirap. baka nga hindi maiimbento ang salitang pangit dahil lahat ng tao ay gwapo't maganda. dahil dito, da best ang tourism sa amin. go go go tourism.
wala lang... nalulungkot kasi ako... magiging kapitalista ako balang araw >_< waa... hay... gusto ko lang naman magbenta ng damit. wala namang masama dun diba? ang umaaway lang naman sakin ay ang sarili ko. parang tanga lang. inaaway ang sarili. haha. hay kapitalismo. salot... kailangan ko kasi ng pera. isa akong hipokrito. hay...
hay.. tinatamad nakong maghanap ng trabahong hindi ko gusto. medyo obvious naman kung anong gusto ko maging paglaki ko (kahit malaki na ako). at para makamit ko yun kailangan ko ng pera. seriosong datung. at naiinis ako na ngayon ko lang natututunan ang importansya ng pagkakaroon ng pera. lagi ko kasing iniisip noon na makamundong bagay lang yan. wala naman akong ginagastos na hindi ko kailangan kaya najujustify ko ang pag-gastos. pero nasa mundo tayo at kailangan ng makamundong bagay upang mapanatili ang ating pagiging tao. ayokong maging abo. wag pa. wag muna. di pa ako marunong mag-drawing ng tao na may damit. bigyan mo muna ako ng tatlong taon para makapag-aral ulit. gusto kong lumago bilang tao. pero kailangan ng pera. bakit ba kailangan pa ng pera?
sino ba nag-imbento ng capitalismo? ha? lahat naman tayo may kani-kaniyang kagalingan. kung lahat lang sana tayo pantay pantay, walang magnanakaw. oo na, kakaiba na ako. baliw kasi ako. inaantok lang ako. at nalulungkot pa rin dahil hindi perpekto ang mundo. ahuhuhu... pag ako nabigyan ng pagkakataong lumipat ng planeta, gusto ko ako ang magiging presidente para walang kurakot dahil walang kukurakutin. walang pera sa aking bagong planeta. lahat ng resources ay paghahati-hatian ng lahat ng pantay pantay. lahat ng tao may kani-kaniyang gawain, depende sa kaniyang kagalingan. kapag may pagkain, lahat makakakain. kapag may kakulangan sa tubig, lahat hindi maliligo. ito ay magiging perpektong mundo. lahat ng tao mayaman, dahil walang taong mahirap. baka nga hindi maiimbento ang salitang pangit dahil lahat ng tao ay gwapo't maganda. dahil dito, da best ang tourism sa amin. go go go tourism.
wala lang... nalulungkot kasi ako... magiging kapitalista ako balang araw >_< waa... hay... gusto ko lang naman magbenta ng damit. wala namang masama dun diba? ang umaaway lang naman sakin ay ang sarili ko. parang tanga lang. inaaway ang sarili. haha. hay kapitalismo. salot... kailangan ko kasi ng pera. isa akong hipokrito. hay...
Sunday, September 13, 2009
decisions
there's a neurological explanation for everything. i stumbled upon this blog: boing boing. so cute ^_^
http://www.boingboing.net/2009/09/08/how-we-decide-mind-b.html
the most important thing you'd ever learn, you learn from Goldilocks. not too much, not too little, just right. making good decisions involves the balance between logic and emotion. think about it, but don't over think. think about consequences but don't explain yourself, it messes everything up.
i think that's my problem. i over think. i keep on finding reasons, trying to explain myself and finding logic in everything that i do. i did this because of that and because of that i'm doing this. oh great. and everything can be written in a manual. i don't think it's even necessary. i'm happy where i am. i'm grateful for what i have. i don't really have much. it doesn't seem that i'm moving forward, but i am. i'm not there yet but i would be, soon. hopefully in the next 3 years or else i might resort to another life altering decision, which might be too late. for now, i'm trying to live and enjoy every moment of it even if not everyone could relate or would agree.
i didn't take the chemistry board exam because i don't want to be a chemist. i would love to have the title. it would really be logical if i did but i didn't. i can't explain why, i just know in my heart that it's not the right place for me. ayaw sa akin ng chem. so bakit ko pipilitin ang sarili ko sa isang lugar kung saan hindi ako welcome. i'd rather be happy doing what i love than force myself into something that doesn't bring me joy.
may iba pakong life changing decisions na ginawa. adik lang. pinasabog ko lang naman ang buhay ko, at nagbabagong buhay nako ngayon. unti-unti.
don't think too much, but don't let your emotions get in the way ~_^
~
naalala ko lang, perfect timing ang aking life altering decision dahil yun ang linggong nagsimula ang aking weekend classes. perfect timing. destiny? hehe
LSS pa rin ako ng closing song mula sa worship service kanina. today's message was so emotional. simula pa lang umiiyak na ako. i really felt the holy spirit fill the room, and it took over me. di nako makatigil umiyak. ang dami ko kasing nangyayari sa buhay ko ngayon na nakakaoverwhelm. i really feel that i won't be sane if i did not have faith. ngayon ibang klaseng joy yung hinahanap ko. something that's sustained by the Lord. kulang pa ako nito. it's easy to say that i want to trust the Lord completely but to actually be that person is a different story. sabi nga ng ibang friends ko, skeptic ako. i use too much logic. i'm too practical. pero unti-unti, natututo naman ako. hindi ko na pinoproblema ang hindi kailangan problemahin. kaya nga nandiyan si Lord para pagtawanan ka pag may bloopers ka para hindi ka mukhang tangang tumatawa mag-isa :p haha saya! at pag tapos ng interview may katangahan kang ginawa, may makakausap ka agad. everyday gets easier kahit napepredict kong dadami pa lalo ang challenges. natutuwa lang ako ngayon. energized na ulit for the next week XD
i should learn to trust. stop procrastinating. stop fearing what's ahead. di ko naman talaga alam kung anong nag-aantay sa akin eh. trust lang talaga. at wag na magpuyat! waaa.... disiplinaaaaa~ anuba... haha. aja!
i was supposed to write how religion is the opium of the masses. it still is but, well, kung sa akin lang, masarap ma-high! wala namang masamang health effects ang pag worship kay Lord ^_^ it's a great feeling and i hope everyone would try it. wag lang masyadong magpapadala sa emotions haha. whee!
http://www.boingboing.net/2009/09/08/how-we-decide-mind-b.html
the most important thing you'd ever learn, you learn from Goldilocks. not too much, not too little, just right. making good decisions involves the balance between logic and emotion. think about it, but don't over think. think about consequences but don't explain yourself, it messes everything up.
i think that's my problem. i over think. i keep on finding reasons, trying to explain myself and finding logic in everything that i do. i did this because of that and because of that i'm doing this. oh great. and everything can be written in a manual. i don't think it's even necessary. i'm happy where i am. i'm grateful for what i have. i don't really have much. it doesn't seem that i'm moving forward, but i am. i'm not there yet but i would be, soon. hopefully in the next 3 years or else i might resort to another life altering decision, which might be too late. for now, i'm trying to live and enjoy every moment of it even if not everyone could relate or would agree.
i didn't take the chemistry board exam because i don't want to be a chemist. i would love to have the title. it would really be logical if i did but i didn't. i can't explain why, i just know in my heart that it's not the right place for me. ayaw sa akin ng chem. so bakit ko pipilitin ang sarili ko sa isang lugar kung saan hindi ako welcome. i'd rather be happy doing what i love than force myself into something that doesn't bring me joy.
may iba pakong life changing decisions na ginawa. adik lang. pinasabog ko lang naman ang buhay ko, at nagbabagong buhay nako ngayon. unti-unti.
don't think too much, but don't let your emotions get in the way ~_^
~
naalala ko lang, perfect timing ang aking life altering decision dahil yun ang linggong nagsimula ang aking weekend classes. perfect timing. destiny? hehe
LSS pa rin ako ng closing song mula sa worship service kanina. today's message was so emotional. simula pa lang umiiyak na ako. i really felt the holy spirit fill the room, and it took over me. di nako makatigil umiyak. ang dami ko kasing nangyayari sa buhay ko ngayon na nakakaoverwhelm. i really feel that i won't be sane if i did not have faith. ngayon ibang klaseng joy yung hinahanap ko. something that's sustained by the Lord. kulang pa ako nito. it's easy to say that i want to trust the Lord completely but to actually be that person is a different story. sabi nga ng ibang friends ko, skeptic ako. i use too much logic. i'm too practical. pero unti-unti, natututo naman ako. hindi ko na pinoproblema ang hindi kailangan problemahin. kaya nga nandiyan si Lord para pagtawanan ka pag may bloopers ka para hindi ka mukhang tangang tumatawa mag-isa :p haha saya! at pag tapos ng interview may katangahan kang ginawa, may makakausap ka agad. everyday gets easier kahit napepredict kong dadami pa lalo ang challenges. natutuwa lang ako ngayon. energized na ulit for the next week XD
i should learn to trust. stop procrastinating. stop fearing what's ahead. di ko naman talaga alam kung anong nag-aantay sa akin eh. trust lang talaga. at wag na magpuyat! waaa.... disiplinaaaaa~ anuba... haha. aja!
i was supposed to write how religion is the opium of the masses. it still is but, well, kung sa akin lang, masarap ma-high! wala namang masamang health effects ang pag worship kay Lord ^_^ it's a great feeling and i hope everyone would try it. wag lang masyadong magpapadala sa emotions haha. whee!
Subscribe to:
Posts (Atom)